ഹിന്ദു എന്ന വാക്കിന്റെ ചരിത്രം

 

ഹിന്ദു എന്ന വാക്കിന്റെ ചരിത്രം 

ഹിന്ദു എന്ന വാക്കിന്റെ ചരിത്രം,പഴക്കം എന്നിവ ചരിത്ര വിദ്യാർത്ഥികൾക്കിടയിലും ചരിത്രപണ്ഡിതർക്കിടയിലും മാത്രമല്ല സാമാന്യ ജനങ്ങൾക്കിടയിലും വളരെയധികം തർക്ക വിഷയമാണ്. നമുക്കതിന്റെ ചരിത്രം പരിശോധിക്കാം.

Achaemenid Empire inscription

(550 BCE to 330BCE)

𓉔𓈖𓂧𓍯𓇌𓈉
h-n-d-wꜣ-y
Hiⁿdūš

Inscription അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഉള്ള പഠനത്തിൽ പേര്‍ഷ്യന്‍ inscription രേഖകളിലാണ് (Achaemenid Empire inscription 550 BCE to 330BCE) ഈ വാക്ക് ആദ്യമായി കാണുന്നത്. ആ വാക്കിന്റെ ഉത്ഭവം  സംസ്കൃത വാക്കായ സിന്ധുവില്‍ നിന്നാണ്.

അക്കീമെനിഡ് ലിഖിതങ്ങളിൽ ഹിന്ദുഷ് എഴുതിയത് ഹിദുഷ് ( പഴയ പേർഷ്യൻ ക്യൂണിഫോം : 𐏃𐎡𐎯𐎢𐏁 , Hi-du-u-š ) എന്നാണ്. പഴയ പേർഷ്യൻ ലിപിയിൽ വ്യഞ്ജനാക്ഷരങ്ങൾക്ക് മുമ്പുള്ള നാസൽ "n" ഒഴിവാക്കി ഹിന്ദുഷ് എന്ന് ലളിതമാക്കിയതിനാൽ ഇത് Hiⁿdūš എന്നും ലിപ്യന്തരണം ചെയ്യപ്പെടുന്നു.

The name Hindūš (𐏃𐎡𐎯𐎢𐏁) in Old Persian cuneiform in the DNa inscription of Darius I, circa 500 BCE.

ഹിന്ദുഷ് (പഴയ പേർഷ്യൻ ക്യൂണിഫോം: 𐏃𐎡𐎯𐎢𐏁, Hidūš, പഴയ പേർഷ്യൻ ലിപിയിൽ വ്യഞ്ജനാക്ഷരങ്ങൾക്ക് മുമ്പുള്ള "n" എന്ന നാസിക ഒഴിവാക്കി, Hindūš എന്ന് ലളിതമാക്കിയതിനാൽ Hiⁿdūš എന്ന് ട്രാൻസ്ക്രിപ്റ്റ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്) ബിസി 500-ൽ അക്കീമെനിഡ് അധിനിവേശത്തിനു ശേഷം സ്ഥാപിതമായ താഴ്ന്ന സിന്ധുനദീതടത്തിലെ അക്കീമെനിഡ് സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഒരു പ്രവിശ്യയായിരുന്നു ഇത്. പുരാതന ഗ്രീക്ക് ചരിത്രകാരനായ ഹെറോഡോട്ടസിന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ, അത് സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ "കിഴക്കേ അറ്റത്തുള്ള പ്രവിശ്യ" ആയിരുന്നു. ബിസി 326-ൽ അലക്സാണ്ടർ ചക്രവർത്തി സാമ്രാജ്യം ആക്രമിക്കുന്നതുവരെ ഇത് ഒരു പ്രവിശ്യയായി തുടർന്നുവെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. ഇവിടെ മുതൽ കന്യാ കുമാരിയിലെ ഹിന്ദു സമുദ്രം(ഇന്നത്തെ അറബിക്കടൽ വരെയുള്ള അല്ലെങ്കിൽ ശ്രീലങ്ക) വരെയുള്ള പ്രദേശം സിന്ധുവിന് താഴെ ഉള്ള പ്രദേശം എന്ന അർഥത്തിൽ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു എന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ ആകും ആക്കീനമിഡ് സാമ്രാജ്യത്തിൽ സിന്ധു നദീ പ്രദേശങ്ങൾക്ക് ഇങ്ങനെ ഒരു പേര് വരുവാൻ കാരണം. സിന്ധുവിനു താഴേക്കുള്ള വരുടെ പൊതുവായി അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട നാമമായി പുരാതന കാലം മുതലേ ഉള്ള പേരായത് കൊണ്ടാണ് ഇവരുടെ രേഖകളിൽ ഈ പേരിൽ ഇന്ത്യക്കാർ രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടത്.

അക്കീമെനിഡ് സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ കിഴക്കേ അറ്റത്തുള്ള പ്രദേശങ്ങളുടെ ഭാഗമായി അവർ രേഖപ്പെടുത്തിയിരുന്ന  Hiⁿdūš

സിന്ധു നദിയുടെ സംസ്‌കൃത നാമമായ സിന്ധുവിൽ നിന്നും താഴ്ന്ന സിന്ധു നദീതടത്തിൽ നിന്നുമാണ് ഹിന്ദുഷ് എന്ന പേര് ഉരുത്തിരിഞ്‌ പരക്കെ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടിരിരുന്നു. അസ്കോപർപോളയുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ, പ്രോട്ടോ-ഇറാനിയൻ ശബ്ദ മാറ്റം *s > h സംഭവിച്ചത് 850-600 ബിസിഇയിലാണ്.ഹരൗവതിഷ്( ഹരൗവതി അല്ലെങ്കിൽ ഹരക്‌സ്‌വൈറ്റിയുടെ നാട് ,അതായത്,അരക്കോസിയ )അല്ലെങ്കിൽ ബഖ്ത്രിഷ് ( ബാക്ട്രിയ ) എന്നിങ്ങനെയുള്ള പല അക്കീമെനിഡ് പ്രവിശ്യകളുടെയും പേരുകൾക്കിടയിൽ -sh പ്രത്യയം സാധാരണമാണ്. അതനുസരിച്ച് ഹിന്ദുഷ്സിന്ധുവിന്റെ നാട് എന്നാണ് അർത്ഥം.

അക്കീമെനിഡ് സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്ന ഏഷ്യാമൈനറിലെ ഗ്രീക്കുകാർ പ്രവിശ്യയെ' ഇന്ത്യ' എന്ന് വിളിച്ചിരുന്നു. കൂടുതൽ കൃത്യമായി പറഞ്ഞാൽ, അവർ പ്രവിശ്യയിലെ ജനങ്ങളെ 'ഇന്ത്യക്കാർ' എന്ന് വിളിച്ചു ('Ινδοι, Indoi). ഹകാരം നഷ്ടപ്പെട്ടത് ഏഷ്യാമൈനറിൽ സംസാരിക്കുന്ന ഗ്രീക്ക് ഭാഷകൾ മൂലമാകാം.

വേദകാലം മുതൽ ഹിന്ദുസ്ഥാനം എന്ന ദേശത്തേക്കുറിച്ചും , അതിന്റെ സ്ഥാനത്തേക്കുറിച്ചും വ്യക്തമായി നിവചിച്ചിട്ടുണ്ട്  . വേദകാലം മുതൽ ഹിന്ദു പദം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി കാണാം. വാസ്തവത്തിൽ, 'ഹിന്ദു' എന്ന വാക്കിന്റെ ഉത്ഭവം വേദങ്ങളിൽ നിന്നുമാണ്.   

ഹിന്ദു എന്ന വാക്ക് 'ബൃഹസ്പതി ആഗമത്തിൽ  പരാമർശിച്ചിട്ടുണ്ട്.

*ഹിമാലയം സമാരഭ്യ* *യാവത് ഇന്ദുസരോവരം*

*ദേവനിർമ്മിതം ദേശം ഹിന്ദുസ്ഥാനം പ്രചക്ഷതേ.*

അർഥം-ഹിമാലയം മുതൽ ഇന്ദു സരോവരം വരെ  (ഇന്ത്യൻമഹാസമുദ്രം) ദൈവങ്ങളാൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട ദേശത്തെ ഹിന്ദുസ്ഥാനം എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.*

വേദാന്തത്തിൽ മാത്രമല്ല, ശൈവഗ്രന്ഥങ്ങളിലും 'ഹിന്ദു' എന്ന വാക്ക് ഇങ്ങനെ പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു.

 "ഹീനം ച ദൂഷ്യത്ത്യേവ, ഹിന്ദുരിത്യുച്ചതേ പ്രിയേ."

അർഥം, "അജ്ഞതെയും ഹീനത്വത്തെയും ത്യജിക്കുന്നവൻ ആരാണോ അവൻ ഒരു ഹിന്ദുവാണ്."

ഏറെക്കുറെ ഇതേ വാക്യം തന്നെ  'കല്പദ്രുമ'ത്തിലും കാണാം.

 "ഹീനം ദുഷ്യതി ഇതി ഹിന്ദു:"

"പാരിജാത ഹരണം" എന്ന സംസ്കൃത നാടകത്തിൽ ഹിന്ദുക്കളെപ്പറ്റി ഇങ്ങനെ പരാമർശിക്കുന്നു-

 "ഹിനസ്തി തപസാ പാപാം, 

ദൈഹികാം ദു:ഷ്ടം:

ഹേതിഭി: ശത്രു വർഗ്ഗംച, സ: ഹിന്ദൂർഭിധിയതേ. " 

അർഥം -"തന്റെ തപസ്സുകൊണ്ട് ശത്രുവിനെയും ദു:ഷ്ടനെയും പാപത്തെയും നശിപ്പിക്കുന്നവനാണ് ഹിന്ദു."

"മാധവ ദിഗ്വിജയ"ത്തിൽ ഹിന്ദു എന്ന വാക്ക് പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ് --

 “ഓംകമന്ത്രമൂലാഢ്യ, പുനർജന്മ ദ്രഢാശ്യ :.

 ഗൗഭക്തോ ഭാരത:, ഗരുർഹിന്ദുർ

ഹിംസൻ ദുഷക: "

അർഥം-ആരാണോ ഓംകാരത്തെ ഈശ്വരനിർമ്മിതമായി  വിശ്വസിക്കുകയും കർമ്മ സിദ്ധാന്തത്തിലും പുനർ-ജന്മത്തിലും വിശ്വാസഭക്തിയോടെ ഇരിക്കുകയും പശുവിനെ പരിപാലിക്കുകയും തിന്മയെ അകറ്റി നിർത്തുകയും ചെയ്യുന്നത് അവൻ ഒരു ഹിന്ദുവാണ്. "

ഇത് മാത്രമല്ല ഋഗ്വേദത്തിൽ (8: 2: 41), ഋഗ്വേദ മണ്ഡലത്തിലും പ്രതിപാദിക്കപ്പെടുന്ന,46,000 പശുക്കളെ ദാനം ചെയ്ത, *വിവഹിന്ദു* എന്ന ശക്തനും അതിപരാക്രമിയും ഉദാരനുമായ രാജാവ് ഉണ്ടായിരുന്നതായി പറയുന്നു. 

 "ഹിനസ്തു ദുരിതാം."

'തിന്മയെ ഉന്മൂലനം ചെയ്യുന്ന സനാതന ധർമ്മത്തെ പരിപോഷിപ്പിക്കാൻ നിരന്തരം പരിശ്രമിക്കുന്നത് ഹിന്ദുക്കൾ മാത്രം ആകുന്നു.'

ഹിന്ദു എന്ന വാക്ക് സൊരാഷ്ട്രിയരുടെ' ശാതിർ' എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്നു . സൊരാഷ്ട്രിയൻ (പാർസി) വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥമായ അവെസ്തയിലും ഹിന്ദു എന്ന പദം പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്. അലക്സാണ്ടറിന് നൂറുകണക്കിന് വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പാണ് ഇത് എഴുതിയത്. അതുകൊണ്ട് ഇതാണ് സത്യം.

രസകരമെന്നു പറയട്ടെ, അഫ്ഗാൻ നഗരമായ ബാൽഖിനെ ഒരിക്കൽ ഹിന്ദ്വാർ എന്നാണ് വിളിച്ചിരുന്നത് . ഋഗ്വേദമനുസരിച്ച് , 'സ' , 'ഹ' എന്നിവ ഒന്നുതന്നെയാണ്. ഇവ സംസ്കൃതമാണ്, വ്യാകരണപരവും ദൈവികവുമായ നിയമങ്ങൾ അനുസരിച്ച്, അവ രണ്ടും പ്രത്യേക സ്ഥലങ്ങളിലും ഉദ്ദേശ്യങ്ങളിലും ഒരേ അക്ഷരമാലയായി ഉപയോഗിക്കുന്നു.

"ഭവിഷ്യപുരാണത്തിൽ " രാജ്യത്തെ സിന്ധുസ്ഥാൻ, ഹിന്ദുസ്ഥാൻ , അല്ലെങ്കിൽ ഹിന്ദുസ്ഥാൻ എന്നിങ്ങനെ പലവിധത്തിൽ പരാമർശിക്കുന്നു . അതിനെ " ആര്യന്മാരുടെ " തികഞ്ഞ വാസസ്ഥലം എന്ന് വിളിക്കുന്നു . കൂടാതെ, കൽക്കപുരാണത്തിൽ , ' ഹിന്ദവ ' എന്ന പദം ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട്. 'വേദ മാർഗോയം' , വേദങ്ങളുടെ പാതയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവരെ ഹിന്ദു എന്നാണ് വിളിച്ചിരുന്നത്.

അതിനാൽ ഇന്ദുവും സിന്ധുവും പര്യായപദങ്ങളായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടു . " ബൃഹസ്പതി ആഗമ " ഗ്രന്ഥം ' ഹിന്ദുസ്ഥാൻ ' എന്ന വാക്കിനെ വളരെ പ്രത്യേകമായി പരാമർശിക്കുന്നു . കൂടാതെ, മഹാഭാരതത്തിലെ ആശ്വമേധിക് പർവ്വത്തിൽ , 'ആര്യാവർത്ത'യെ ഹിന്ദുസ്ഥാൻ അല്ലെങ്കിൽ സിന്ധുസ്ഥാൻ എന്ന് വിളിക്കുന്നു .

സദ്‌ഗുണമുള്ളവനും അക്രമം ഒഴിവാക്കുന്നവനും എന്നാൽ ഒരേസമയം അരാജകത്വത്തെ നശിപ്പിക്കാൻ കഴിവുള്ളവനും വേദങ്ങളുടെയും കന്നുകാലികളുടെയും സംരക്ഷകനുമാണ് ഹിന്ദു എന്ന് പുരാതന ഇന്ത്യൻ ആത്മീയ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ സമാന പരാമർശം പലയിടത്തും കാണാം.

രാംകോശത്തിലും പാരിജാത ഹരണനാടകത്തിലും ഹിന്ദു എന്ന വാക്ക് വരുന്നുണ്ടെന്നതും ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതാണ് .

ഇന്ന് നാം അറബിക്കടൽ എന്ന് വിളിക്കുന്ന കടൽഭാഗം ഒരുകാലത്ത് ഹിന്ദു സമുദ്രമെന്നും അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. ഇതെല്ലാം ഒരു ഭൂപ്രദേശത്തിന്റെ ജനപദത്തിന്റെ നാമമാണ് ഇതെന്ന് സൂചനനൽകുന്നു. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ ഇത് ഈ ഭൂപ്രദേശത്തുള്ള  ഒരേ ദൈവങ്ങളെത്തന്നെ പല വൈവിദ്ധ്യമാർന്ന വിശ്വാസ ശാഖയിൽ ആചരിക്കുന്ന പ്രദേശിക വിശ്വാസ സമ്പ്രദായങ്ങൾ പിന്തുടരുന്നവരുടെ മത നാമം ആയാണ് കൂടുതൽ അറിയപ്പെടുന്നത്.

ഹിന്ദു എന്ന വാക്കിന്റെ വിപുലമായ നിർവചനത്തിൽ, മാധവ് ദിഗ്വിജയൻ പറയുന്നത് , വേദങ്ങളിലെ "ബീജ മന്ത്രം" സ്വീകരിച്ച, പുനർജന്മത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്ന, പശുവിനെ ആരാധിക്കുന്ന, ഗംഗയെ ആരാധിക്കുന്ന, ഇന്ത്യൻ പാരമ്പര്യമനുസരിച്ച്, വേദ ഋഷിയെ ബഹുമാനിക്കുന്ന ഒരു വ്യക്തിയാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗുരുക്കന്മാരെയും ഹിന്ദു എന്ന് വിളിക്കുന്നു. അവൻ അക്രമത്തെ അടിച്ചമർത്താൻ കഴിവുള്ളവനും ക്ഷത്രിയ ധർമ്മം ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുന്നവനുമാണ്, അത്തരമൊരു വ്യക്തിയെ ഹിന്ദുവായി കണക്കാക്കും എന്നാണ് അദ്ദേഹം അഭിപ്രായപ്പെടുന്നത്.

കൂടാതെ, ഹിന്ദു എന്ന പദം ഋഗ്വേദത്തിൽ , പശുവിനെ ആരാധിക്കുന്നവരുടെ സന്ദർഭത്തിൽ, 'ഹി', 'ന്ദു' എന്നിങ്ങനെ ആയാണ് ആണ് പ്രയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്.

വാസ്തവത്തിൽ, അലക്സാണ്ടറിന്റെയും, അറബ് രാജാക്കന്മാരുടെയും ഇന്ത്യയിലേക്കുള്ള വരവിന് വളരെ മുമ്പുതന്നെ, "ഹിന്ദു" എന്ന വാക്ക് പുരാതന സൊരാഷ്ട്രിയൻ (പാർസി) ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ മുൻപ പറഞ്ഞതുപോലെ പരാമർശിചിട്ടുള്ളതായി കാണാം.

ഋഷി വേദ വ്യാസന്റെ കൃതികളിലും മേദനി കോശം പോലുള്ള ശേഖരങ്ങളിലും കാളിക പോലുള്ള പുരാണങ്ങളിലും ഈ വാക്ക് പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട് . 

ഹിന്ദു എന്ന വാക്ക് ഋഗ്വേദ കാലഘട്ടത്തിൽ പശുവിനെ ആരാധിക്കുന്ന വ്യക്തിക്ക് ഉള്ള വിശേഷണം ആയി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. അഥർവ വേദത്തിലും, അത് അതേപടി ഉപയോഗിക്കുന്നു. അതിനാൽ, ഹിന്ദു എന്ന പദം വൈദികവും പുരാതനവും നിരവധി ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പരാമർശിക്കപ്പെട്ടതുമാണ്. പുരാതന വിദേശ രേഖകൾ ഈ രാജ്യത്തെ ജനങ്ങളെ പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്നത് അങ്ങനെയാണ്. അതിനാൽ സിന്ധുവും, ഹിന്ദുവും നമ്മുടെ തിരുവെഴുത്തുകളും ചരിത്രവും അനുസരിച്ച് ഒരേ അർത്ഥം വഹിക്കുന്നു.